دنبال ساخت فیلمی ایرانی بودیم

پنج‌شنبه 11 بهمن 1397 – 20:19

در حاشیه دومین روزسی و هفتمین جشنواره فیلم فجر

تهران (نود و هشت پست) – علیرضا شجاع نوری تهیه کننده فیلم سینمایی «بنفشه آفریقایی» معتقد است، اگر می خواهیم به سمت جهان گیر شدن سینمای خودمان برویم باید روایتگر داستان هایی باشیم که آن را زیست می کنیم، همه خارجی هایی که فیلم هایی از این دست را می بینند دوست دارند زندگی در این فضای نوستالژیک را تجربه کنند.

نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «بنفشه آفریقایی» عصر امروز با حضور مونا زندی حقیقی(کارگردان)، رضا بابک، مریم شیرازی و ندا جبراییلی (بازیگران)، پیمان یزدانیان(آهنگساز)، علیرضا شجاع نوری (تهیه کننده) و حمید بابابیگی(فیلمنامه نویس) و با مجری گری محمود گبرلو برگزارشد.
در بخشی از این نشست مونا زندی حقیقی کارگردان این فیلم با اشاره به چگونگی انتخاب و چینش بازیگران این فیلم گفت: بابک انتخاب اصلی ما برای نقش فریدون بود اما در مورد آقای آقاخانی و خانم معتمدآریا چون بحث سن بازیگران مطرح بود، بعد از انتخاب خانم معتمدآریا، توصیه ایشان حضور آقای سعید آقاخانی بود که پیشنهاد بسیار خوبی بود. یکی از سختی های کار پیر کردن آقای بابک بود به گونه ای که پشت شان خم شود و تکیده شوند.
وی در ادامه درباره واقعی بودن داستان این فیلم،گفت: کلیت فیلم و اینکه زنی شوهر سابقش را از خانه سالمندان به خانه می آورد و مسائلی از این دست کاملا واقعی است اما برخی مسائل مثل رنگرز بودن شکوه زاییده ذهن فیلمنامه نویس است.
در ادامه علیرضا شجاع نوری تهیه کننده فیلم با اشاره به این مطلب که دنبال ساخت فیلمی با حال دل ما ایرانی ها بودیم ، اظهار کرد: اگر می خواهیم به سمت جهان گیر شدن سینمای خودمان برویم باید روایتگر داستان هایی باشیم که آن را زیست می کنیم، همه خارجی هایی که فیلم هایی از این دست را می بینند دوست دارند زندگی در این فضای نوستالژیک را تجربه کنند. اگر ما بتوانیم فیلم هایی ارائه کنیم که در کوچه پس کوچه های ما چه می گذرد، این می تواند برای خارجی ها خوشایند باشد. البته این اصلا اتفاق آسانی نیست.باید ساخته شود تا جا بیفتد. این حالت در سینمای هالیوود یا مثلا سینمای ایتالیا هم هست.بدون آن که به این کشورها رفته باشیم دل مان برای بعضی جاها تنگ می شود. من فکر می‌کنم ما باید تلاش کنیم در این حوزه فیلمسازی قدم برداریم.
در بخش دیگری از این نشست مونا زندی حقیقی درباره دلایل تغییر چند باره نام این فیلم گفت: ابتدا نام فیلم در ابتدای تابستان بود و بعد نامش شد زنگاری. در ادامه کم کم خود بنفشه آفریقایی در داستان نقش ویژه ای گرفت و بالا آمد..
زندی درباره زندگی شوهر سابق یک زن با آن در خانه شوهر فعلی اش در یک خانواده روستایی گفت: این خانواده روستایی نیستند و از شهر تهران به جای دیگری رفته اند. اما فکر می کنم نکته اینجاست که این زن و شوهر تلاش کرده اند با کمک هم و بدون قضاوت و با کنار گذاشتن برخی تعصبات مسائلی که در گذشته برایشان پیش آمده را حل کنند. ضمن اینکه اصلا موضوعی غیر اخلاقی در فیلم اتفاق نمی افتد.
در ادامه رضا بابک در مورد تقسیم نقش ناعادلانه میان دو مرد حاضر در فیلم گفت: من این مورد را قبول ندارم و به نظرم در داستان توازن برقرار بود.سعی همه ما در این بود که بتوانیم به کاراکتر های خاص خودمان برسیم نه به چیزی برسیم که نمود بیرونی داشته باشد. خیلی از اتفاق ها بین ما فقط در یک نگاه یا یک واژه کوتاه بود. من زیاد این ناعدالتی در توزیع نقش بین دو شخصیت مرد در فیلم را قبول ندارم.